มาร์กอส เอวานเจลิสตา เด โมเรส (Marcos Evangelista de Morais) หรือ คาฟู (Cafu) เกิดเมื่อวันที่
7 มิ.ย. ปี 1970 ที่เมืองอิตากาเกเซตูบา รัฐเซาเปาลู ประเทศบราซิล
คาฟู เติบโตในรัฐเซาเปาลู ประเทศบราซิล โดยเริ่มฝึกฟุตบอลกับสโมสรท้องถิ่นตอนอายุ 7 ขวบ
ก่อนจะย้ายไปทีมเยาวชนของ นาซิอองนาล และปอร์ตูเกซา
ทั้งนี้ คาฟู เคยพยายามเข้าทีมเยาวชนของสโมสรดัง เช่น โครินเธียนส์, พัลเมย์รัส, ซานโตส
และแอตเลติโก มิเนย์โร แต่ถูกปฏิเสธไปหมด จนกระทั่งได้เข้าทีมเยาวชนของ เซา เปาโล ตอนอายุ 18
ปี
คาฟู เริ่มลงเล่นกับทีมชุดใหญ่ของ เซา เปาโล ในฤดูกาล 1990 หรือตอนอายุ 20 ปี
และเป็นส่วนหนึ่งในความสำเร็จของสโมสร ทั้งในระดับประเทศ และระดับทวีปอเมริกาใต้
เซา เปาโล ในยุคของ คาฟู เคยคว้าแชมป์ คัมเปโอนาโต เปาลิสตา หรือบอลลีกประจำรัฐ 2
สมัยติดต่อกัน ในฤดูกาล 1991 และ 1992 เช่นเดียวกับแชมป์ คัมเปโอนาโต บราซิเลย์โร เซเรีย อา
หรือลีกสูงสุดระดับประเทศอีก 1 ครั้ง ในฤดูกาล 1991
ส่วนรายการระดับทวีป ผลงานเด่นของ เซา เปาโล คือการผงาดคว้าแชมป์ โคปา ลิเบร์ตาดอเรส
หรือถ้วยชิงแชมป์สโมสรอเมริกาใต้ 2 สมัยติดต่อกัน ในฤดูกาล 1992 และ 1993 เช่นเดียวกับรายการ
อินเตอร์คอนติเนนทัล คัพ หรือถ้วยสโมสรโลก 2 สมัย ในปี 1992 และ 1993
ผลงานอันยอดเยี่ยมระดับสโมสรส่งผลให้ คาฟู
ได้รับเลือกจากสื่อมวลชนให้เป็นนักเตะอเมริกาใต้ยอดเยี่ยม ในปี 1994 ซึ่งตรงกับปีที่ได้แชมป์
ฟุตบอลโลก ที่สหรัฐ
จนกระทั่งตลาดนักเตะเดือน ม.ค. ปี 1995 คาฟู ย้ายไปยุโรปครั้งแรก โดยเซ็นสัญญากับ เรอัล
ซาราโกซา และมีส่วนช่วยให้ทีมคว้าแชมป์ คัพ วินเนอร์ส คัพ ฤดูกาล 1994-95
อย่างไรก็ดี คาฟู ย้ายกลับบราซิลในช่วงซัมเมอร์ ปี 1995 โดยไปเซ็นสัญญากับ ยูเวนตูเด แต่ก็ย้ายไป
พัลเมย์รัส ในตลาดนักเตะรอบเดียวกัน

คาฟู มีส่วนช่วยให้ พัลเมย์รัส คว้าแชมป์ คัมเปโอนาโต เปาลิสตา ฤดูกาล 1996
ก่อนจะกลับไปยุโรปอีกครั้งเมื่อไปเซ็นสัญญากับ โรมา ช่วงซัมเมอร์ ปี 1997
ระหว่างการค้าแข้งในถิ่น สตาดิโอ โอลิมปิโก ฟอร์มการเล่นของ คาฟู นับว่าโดดเด่นอย่างมาก
โดยมีส่วนสำคัญกับถ้วยแชมป์ เซเรีย อา ฤดูกาล 2000-01 ซึ่งเป็นแชมป์ลีกครั้งสุดท้ายของสโมสร
เส้นทางของ คาฟู ในสีเสื้อ โรมา สิ้นสุดลงหลังหมดสัญญาเมื่อจบฤดูกาล 2002-03 โดยตอนนั้น คาฟู
ปัดข้อเสนอจาก โยโกฮามา เอฟ มารินอส และย้ายไป เอซี มิลาน
คาฟู ประเดิมฤดูกาลแรกกับ มิลาน ด้วยการคว้าแชมป์ เซเรีย อา ก่อนจะได้ถ้วย ยูฟา แชมเปียนส์ ลีก
ในฤดูกาล 2006-07 และแขวนสตั๊ดในปี 2008

ทีมชาติบราซิล
คาฟู ไม่เคยติดทีมชาติบราซิลในชุดเยาวชน โดยติดทีมชาติชุดใหญ่ครั้งแรกในเดือน ก.ย. ปี 1990
เป็นเกมกระชับมิตรกับทีมชาติสเปน
ทั้งนี้ คาฟู เป็นตัวสำรองในระยะแรกกับทีมชาติ รวมถึงตอนได้แชมป์ ฟุตบอลโลก ปี 1994 ที่สหรัฐ
แต่ได้ลงสนามในนัดชิงชนะเลิศ ดวลกับทีมชาติอิตาลี เนื่องจากตัวจริงอย่าง ชอร์จินโญ
ได้รับบาดเจ็บตั้งแต่ต้นเกม
หลังจากนั้น คาฟู เริ่มเป็นตัวหลักของทีมชาติบราซิล โดยช่วยทีมชาติได้แชมป์ โคปา อเมริกา 2
สมัยติดต่อกัน ในปี 1997 และ 1999 เช่นเดียวกับ คอนเฟเดเรชันส์ คัพ ปี 1997
นอกจากนี้ยังเข้าไปถึงรอบชิงชนะเลิศ ฟุตบอลโลก 1998 แต่แพ้ทีมชาติฝรั่งเศส
ระหว่างรอบคัดเลือก ฟุตบอลโลก 2002 คาฟู เคยถูกริบปลอกแขนกัปตันทีมในยุคของ วันแดร์เลย์
ลุกเชมบูร์โก ก่อนที่กุนซือคนใหม่อย่าง ลุยซ์ เฟลิเป สโคลารี จะแต่งตั้ง เอแมร์ซอน
ขึ้นเป็นกัปตันทีมคนใหม่
อย่างไรก็ดี ช่วงโค้งสุดท้ายก่อนถึง ฟุตบอลโลก 2002 รอบสุดท้าย เอแมร์ซอน ได้รับบาดเจ็บไหล่หลุด
และหมดสิทธิ์ลงเล่นทัวร์นาเมนต์ที่ญี่ปุ่น และเกาหลีใต้ ซึ่งท้ายที่สุด ปลอกแขนก็ตกเป็นของ คาฟู
อีกครั้งหนึ่ง และได้ชูถ้วยแชมป์โลกเป็นสมัยที่ 2 ของตัวเองในฐานะกัปตันทีมชาติ
หลังชนะทีมชาติเยอรมนี 2-0 ในรอบชิงชนะเลิศ

รายการ ฟุตบอลโลก 2006 ที่เยอรมนี คาฟู เป็นหนึ่งในนักเตะที่ได้รับเสียงวิจารณ์อย่างหนัก
ว่าอายุมากแล้ว และเล่นไม่ดีเหมือนเดิม ซึ่งจบลงด้วยทีมชาติบราซิลหยุดแค่รอบ 8 ทีมสุดท้าย
โดยพ่ายให้กับทีมชาติฝรั่งเศสของ ซีเนดีน ซีดาน ยุติเส้นทางในทีมชาติไว้แค่นั้น
ตลอดการลงเล่นทีมชาติ คาฟู ได้ลงสนามทั้งหมด 142 นัด โดยยิงได้ 4 ประตู
ยังครองตำแหน่งนักเตะติดทีมชาติบราซิลมากที่สุดตลอดกาล

รางวัลในการเล่นฟุตบอลอาชีพ

เซา เปาโล
คัมเปโอนาโต บราซิเลย์โร เซเรีย อา 1 สมัย (ฤดูกาล 1991)
คัมเปโอนาโต เปาลิสตา 2 สมัย (ฤดูกาล 1991 และ 1992)
โคปา ลิเบร์ตาดอเรส 2 สมัย (ฤดูกาล 1992 และ 1993)
อินเตอร์คอนติเนนทัล คัพ 2 สมัย (ปี 1992 และ 1993)
ซูเปร์โคปา ซูดาเมริกานา 1 สมัย (ปี 1993)
เรโคปา ซูดาเมริกานา 2 สมัย (ปี 1993 และ 1994)
โคปา คอนเมโบล 1 สมัย (ฤดูกาล 1994)

เรอัล ซาราโกซา
ยูฟา คัพ วินเนอร์ส คัพ 1 สมัย (ฤดูกาล 1994-95)

พัลเมย์รัส

คัมเปโอนาโต เปาลิสตา 1 สมัย (ฤดูกาล 1996)

โรมา
เซเรีย อา 1 สมัย (ฤดูกาล 2000-01)

เอซี มิลาน
ยูฟา ซูเปอร์ คัพ 2 สมัย (ปี 2003 และ 2007)
เซเรีย อา 1 สมัย (ฤดูกาล 2003-04)
ซูเปร์โคปปา อิตาเลียนา 1 สมัย (ปี 2004)
ยูฟา แชมเปียนส์ ลีก 1 สมัย (ฤดูกาล 2006-07)
ฟีฟา คลับ เวิลด์ คัพ 1 สมัย (ปี 2007)

ทีมชาติบราซิล
ฟุตบอลโลก 2 สมัย (ปี 1994 และ 2002)
โคปา อเมริกา 2 สมัย (ปี 1997 และ 1999)
ฟีฟา คอนเฟเดเรชันส์ คัพ 1 สมัย (ปี 1997)

รางวัลส่วนตัว
นักเตะยอดเยี่ยมแห่งปีทวีปอเมริกาใต้ 1 สมัย (ปี 1994)

►ผลบอล FinalGoal

► ดาวน์โหลดแอพพลิเคชั่นได้แล้ววันนี้ Andriod & IOS

Leave a Reply